Schreef prins Harry met Spare zijn eigen memoires? Niet helemaal. Hij had de hulp van een ghostwriter –niet de minste in zijn geval.
Zijn naam is John Joseph Moehringer (1964, New York City). En we weten dat prins Harry – na tennisser André Agassi en Nike-oprichter Phil Knight – de derde in rij is wiens levensverhaal hij heeft neergepend. Misschien is hij wel de vierde of vijfde, want een beetje ghostwriter doet er alles aan om te verdwijnen. En Moehringer is zo’n ghostwriter. Zijn naam ontbreekt op de cover en titelpagina van Spare.
Ghostwriters heb je in allerlei soorten en maten. Sommigen beperken zich tot enkele telefonische interviewsessies, anderen trekken bij wijze van spreken bij hun protagonist in om diens stem en pen te worden. Moehringer verhuisde vanwege André Agassi naar Las Vegas, want die was daar neergestreken met zijn vrouw Steffi Graf en twee kinderen. Iedere ochtend spraken ze elkaar over de tenniscarrière van de Amerikaan, en dat resulteerde in de autobiografie Open, volgens collega-ghostwriter Daniel Paisner (van onder anderen Serenea Williams) ‘one of the best sport memoirs ever written’.
Een goede ghostwriter is ook in staat om zijn subject te stimuleren om het achterste van zijn tong te laten zien. ‘Agassi said Moehirnger asked the hard questions needed to help him dig deeper, but that he felt safe throughout the process,’ meldt de New York Times over hun samenwerking. Phil Knight, met wie Moehringer Shoe dog schreef, beaamt die ervaring: ‘He gets you to say things you really didn’t think you would.’ In die zin kan een ghostwriter een authentieker boek schrijven dan zijn subject zelf opgeleverd zou hebben.
In het geval van prins Harry houdt die openheid de gemoederen flink bezig in Groot-Brittannië, binnen en buiten de muren van Buckingham Pallace, al vraagt The Spectator zich in arren moede af of Moehringer dit keer geslaagd is in zijn verdwijntruc. ‘In fact, Harry comes across so poorly in the book that you do have to wonder if even his own ghostwriter holds a low opinion of him.’
