In de vorige week verschenen, zeer informatieve biografie van Ruud Lubbers van Johan van Merriënboer en Lennart Steenbergen trof ik een gegeven aan met actualiteitswaarde. De auteurs herinneren eraan dat in 2010 Herman Tjeenk Willink, de alom gerespecteerde vice-president van de Raad van State, de woede van de PVV-leider Geert Wilders had opgewekt. Tjeenk Willink was in een vroege fase van de formatie informateur geweest en had een eindverslag gemaakt, dat volgens Wilders “niet onpartijdig, eurofiel en ondemocratisch” was. Als het aan Wilders lag zou hij nooit meer informateur mogen worden. Wilders vroeg bovendien demissionair minister-president Balkenende hem te ontslaan als vicepresident van de Raad van State. Dat had natuurlijk geen resultaat.
Een interessant gegeven, gezien de actuele ontslagmanie van Wilders. Vanwege haar aanpak van een pro-Palestijnse betoging begin oktober meende hij dat burgemeester Femke Halsema van Amsterdam moest “wegwezen” en liet hij een fractiegenoot in de Tweede Kamer op haar ontslag aandringen. Dat werd dadelijk afgewezen door de minister van Binnenlandse Zaken Judith Uitermark. “Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt” was haar commentaar en zij verwees voor een oordeel over de aanpak naar de gemeenteraad van Amsterdam.
Na de Amsterdamse rellen van vorige week werd in deze raad een motie van wantrouwen ingediend door JA21, die door geen enkel ander raadslid werd gesteund. Ondanks de duidelijke uitslag van de stemming in de Amsterdamse gemeenteraad drong Wilders deze week in het kamerdebat over de Amsterdamse rellen opnieuw aan op het ontslag van burgemeester Halsema en diende hij daarover later in het debat een motie in. Deze motie werd zoals te verwachten was door het kabinet ontraden en vervolgens met een grote meerderheid verworpen. Alleen de PVV, FvD en JA21 stemden voor.
Overigens was voor Lubbers het jaar 2010 niet erg fortuinlijk. Als informateur beval hij aan om onderzoek te doen naar een kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV. Naderhand, nota bene al voor de totstandkoming van het kabinet, keerde hij zich echter als oud-informateur in het openbaar tegen samenwerking met de PVV, kennelijk geschrokken van wat hij zelf teweeg had gebracht.
